|
Locomotie 39
|
|
maandag, 04 januari 2010 21:42 |
|
Dagboek Senator
September begint voor de senaat altijd rustig. Eerst een vergadering waar nog niet heel veel te doen is. Dan Prinsjesdag, waarbij de fractievoorzittersvan de Tweede Kamer het natuurlijk druk hebben, maar wijniet zo erg. En dan begint het gewone werk, maar echt druk wordt het pas wanneer de Tweede Kamer weer begint om nieuwe wetsontwerpen,na goedkeuring, door te sturen naar de Eerste Kamer. In oktober en november is er dus werk genoeg en in december wordt het heel druk,want dan moet alles waar de Tweede Kamer mee getreuzeld heeft toch nog voor 1 januari door ons worden behandeld. |
Intussen komen natuurlijk ook alle andere dingen weer op gang. Op dezelfde eerste vergaderdag komt staatssecretaris Bijleveld van BZK de commissie Antilliaanse zaken bijpraten over de ontwikkelingen. Na de problemen op Curaçao (grote interne verdeeldheidover hoe het verder moet) en Sint Maarten (regering en oppositie willenniet meer met elkaar praten, de oppositie haalt een afvallige van de regeringspartij over en vormt een nieuwe regering),rommelt het nu op Bonaire. Ook hier loopt een lid van de eilandraad over naar de oppositie die daardoor de meerderheid heeft en een nieuwe regering vormt. En de nieuwe regering maakt bekend dat ze een nieuw referendum wil organiseren over de vraag of Bonaire wel echt een gemeente (nou ja, zoiets) moet worden van Nederland.Intussen ligt de hele stapel wetten waarin dat geregeld wordt al bij de TweedeKamer… Saba heeft intussen genoeg van alle door anderen gemaakte problemenen maakt bekend dat het ’zo snelmogelijk’ deel van Nederland wil worden.Na het gesprek met de staatssecretaris,die bij alles wat er gebeurt onverstoorbaar en optimistisch blijft, nemen we nog in de hal met elkaar afscheid van Peter Rehwinkel die burgemeester van Groningen wordt. Ik wens hem veel succesen hij blijft graag in contact als het om de belangen van het Noorden gaat. |
| Deze keer begint september trouwens wel met een schok. Op 4 decemberwordt ineens bekend dat onze voorzitter,Yvonne Timmerman, door Hare Majesteit is benoemd tot lid van de Raad van State. Het is haar tweede periode als voorzitter. Zes jaar geleden was ze de eerste die in een echte concurrentieslag,waar vrije kandidaatstelling mogelijk was (en waar ook druk gebruik van was gemaakt!), werd gekozen. Voor die tijd werd dat door de grote partijen’geregeld’. De tweede keer, dus twee jaar geleden, werd zij onder heel veel lofprij- |
zingen door de hele Kamer unaniem herkozen. Dit is dus voor de Kamer wel een verlies. En het is eigenlijk niet eens een promotie, maar ze kiest hier vooral voor omdat het meer mogelijkheden geeft om ook de nodige zorg te besteden aan haar ouders in Limburg.Op de eerste vergadering van het college van senioren (fractievoorzitters),op 8 september, heeft zij direct een heel draaiboek klaarliggen om een opvolger te benoemen zodat zij daarna niet alleen het voorzitterschap maar ook het Kamerlidmaatschap kan afstoten. |
Aardigheid
Een week later is het Prinsjesdag. Toch altijd weer een hele aardigheid. Ik heb deze keer aan een Statenlid mijn extra plaats in de Ridderzaal gegeven, mijn vrouw heeft daar al vaker gebruik vangemaakt en zo delen we de vreugde een beetje. We lunchen nog met elkaar in het Eerste Kamergebouw, terwijl defractievoorzitters van de Tweede Kamer het al druk hebben met de pers. Het is trouwens weer mis gegaan met de geheimhouding,want op zaterdag stond weer alles al in de krant. En de schuldige is bekend, want die heeft zich onder
|
|
|
pagina 1 van 3 |
|
|
|
|
veel excuses al gemeld bij zijn fractie en de voorzitter van de Tweede Kamer.Het muisje krijgt trouwens nog een staartje, want een week later wordt ons gevraagd of wij akkoord gaan met een onderzoek naar de lekken door de rijksrecherche.Men vermoedt dat er meerdere daders zijn geweest en regering en parlement vinden dat er nu echt wat aan gedaan moet worden. Ons college van senioren vind dat als geen aanleiding is om te denken dat Eerste Kamerleden in de fout zijn gegaan er ook geen onderzoek naar hen gedaan hoeft te worden.Als dat wel het geval mocht zijn,dan werken we natuurlijk mee. Deze keer positieve berichten uit de Caraïben. De verhouding met de Arubaanse regering van premier Oduber was de laatste tijd slecht, maar de verkiezingen op 25 september leveren een overwinning op voor de oppositie van Mike Eman en die wil juist de banden met Nederland en Europa verstevigen.En ook intensiever betrokken zijn bij de staatkundige veranderingen in de west waar Aruba zich tot nu niet echt mee bemoeide. Dat is een opsteker voor Ank Bijleveld! En op 2 oktober komt er nog een goed bericht, nu uit Ierland.De bevolking heeft met 67% voor, ingestemd met het Verdrag van Lissabon.Als nu de Tsjechische president nog tevredengesteld kan worden dan zijn we eindelijk zover dat het verdrag in werking kan treden. We hebben wat meer besluitvaardigheid broodnodig en een duidelijker gezicht voor de EU (de nieuwe’president’) kan de betrokkenheid van onze bevolkingen alleen maar vergroten.Nu nog afwachten wie dat gezicht wordt.Het kiezen van de nieuwe voorzitter is minder spannend dan zes jaar geleden.Er is op 6 oktober maar één kandidaat en die wordt natuurlijk gekozen. En iedereen is er ook heel tevreden mee, ikook. Want Rene van der Linden is niet alleen een sterke, gedreven en betrouwbare politicus, voor mij telt ook mee dat
|
hij behalve overtuigd Europeaan vooral ook overtuigd Limburger is. Iemand die het belang van de regio voor de politiek en andersom telkens weer naar voren brengt omdat hij als Limburger zelf weet hoe belangrijk die regio ook in deze tijd nog voor de mensen is. Of beter:juist in deze tijd nu de grote wereld voor iedereen zo dicht bij komt en de meeste mensen wel in die grote wereld willen leven maar daarin toch een huis nodig hebben dat ze hun eigen kunnen noemen.
Strenge blik
De nieuwe voorzitter wordt meteen in het diepe gegooid: de eerste vergadering die hij moet voorzitten, een week na de verkiezing, zijn de algemene beschouwingen.Van ’s ochtend 10 tot’s avonds 12 uur wil iedereen het woord en de voorzitter mag gecomplimenteerd worden, maar de strenge blik waarmee zijn voorgangster iedereen kon sturen waar zij ze wilde hebben, die heeft hij nog niet helemaal. De beschouwingen zelf zijn overigens zelden zoeensgezind op één onderwerp gericht geweest. De crisis en wat er aan te doen.En vooral ook: is het verstandig om 20werkgroepen te laten uitzoeken hoe er bezuinigd kan worden. En: moet de AOW naar 67 jaar. Wat het eerste betreft vind ik dat dat inderdaad verstandig is. Het gaat niet om bezuinigingen zoals we meestal meemaken, het moet gaan om echt andere benaderingen van zaken. Het ontwerpen van andere systemen mag iets meer tijd vergen dan een kabinet heeft in de aanloop naar de nieuwe begroting. En wat het tweede betreft: het lijkt dat zowel de vergrijzing als de overheidstekorten tot deze maatregel dwingen. Dus moet de regering daar voorbereidingen voor treffen. Maa rof al die 65 en 66 jarigen straks echt gewenst zijn op de arbeidsmarkt is nog lang niet zeker en voorlopig lijkt het daar nog helemaal niet op. We lopen dus het risico dat de maatregel alleen maar extra werkloosheid oplevert. En dan ligt er ook nog de vraag hoe simpel of juist
|
ingewikkeld die AOW-maatregel er uitgaat zien. Want hoe lastiger iets politiek ligt, hoe ingewikkelder de regeling doorgaans wordt. Aan het eind van dezelfde week wordt het wetsontwerp over de AOW door de regering bekend gemaakt.Het is inderdaad ingewikkeld. En hetschuift de verhoging van de AOW-leeftijd zo ver op dat er in de tussentijd nog heel veel kan gebeuren. Na een herfstvakantie, waar wij als Kamerleden zonder gewetenswroeging gebruik van kunnen maken omdat heteen recesweek is, staat op 27 oktober de gemeentelijke herindeling Rozenburg/Rotterdam op de agenda. Onze partij is niet erg gecharmeerd van herindelingen waardoor de gemeenten steeds maar groter worden en de afstand tot de burger dus doorgaans ook. Dat neemt niet weg dat een heleboel herindelingen in de kamer passeren zonder dat er over gesproken wordt. Heel vaak zijn vrijwel alle partijen in de betrokken gemeenten het met elkaar eens dat herindeling nodig is en komt er van de bevolking ook niet of nauwelijks een ander geluid. In zulke gevallen heeft het natuurlijk geen zin om daar een probleem van te maken en dus stem ook ik dan braaf voor. Maar soms ligt het toch anders, zoals bij dit wetsontwerp dat Rozenburg inlijft bij de gemeente Rotterdam.In de gemeenteraad is de stemming 15 tegen 14. En die wel heel krappe meerderheid heeft niet alleen tot de opheffing van de gemeente besloten, maar ook het referendum dat eerder hierover beloofd was afgeblazen. Met het argument dat dat niet meer hoefde omdat de raadsmeerderheid toch al besloten had. Zo hoort een raad niet op tetreden en ik heb hierover ook al eenpoosje contact gehad met het raadslidvan Gemeentebelangen Rozenburg, de grootste fractie. Op 27 oktober zit er een flinke delegatie op de publieke tribune,maar alleen Arjan Vliegenthart van de SP en ik vinden dit belangrijk genoeg om er het debat voor aan te gaan. Afloop dus voorspelbaar. De staatssecretarisvindt het ’niet de schoonheids |
|
|
Pagina 2 van 3 |
|
|
|
|
prijs verdienen’, maar ja, de gemeenteraad is toch voor de samenvoeging met Rotterdam, dus… Samen met Arjan praat ik nog wat na met de delegatie. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart wordt er nu een deelgemeenteraad voor Rozenburg gekozen. Eens afwachten hoe de bevolking dan stemt.Als het november wordt komt het einde van het jaar haast in zicht en ik moet voor onze combinatie OSF/D66 altijd de belastingvoorstellen behandelen. Dat is deze keer een hele stapel. Niet alleen het ’belastingpakket’ voor 2010, dat deze keer uit zes verschillende wetten bestaat die voor 1 januari behandeld moeten zijn, maar ook nog de ingrijpende wijziging van de successiewet, die ook op 1 januari in moet gaan. Omdat het allemaal lastige materie is krijgen we een aantal keren een briefing door ambtenaren van het ministerie van financiën. Drie keer, aan het eind van de middag als de andere commissievergaderingen zowat afgelopen zijn, een sessie van anderhalf, twee uur. Twee keer over desuccessiewet, één keer over het belastingpakket. Wel heel nuttig om het overzicht wat te houden bij de papierbrij die hier over gaat, en ook om ingewikkelde dingen uitgelegd te krijgen. En om nog even gewezen te worden op de veranderingen die op het laatste moment nog zijn aangebracht vanwege amendementen van de Tweede Kamer. Daar word ik trouwens niet blij van. Vaak goed bedoeld, maar als je al te rechtvaardig wilt wezen dan wordt het zo ingewikkeld dat de uitvoerbaarheid eronder gaat leiden. Dat zien we vaker bij belastingen.Afijn, straks in december moet het afgekaart worden. November is trouwens ook de maand dat we echt afscheid nemen van onze, intussen ex-voorzitter, Yvonne. Op 27 oktober na de vergadering is er al een diner met de fractievoorzitters geweest.Heel mooi gedaan in de hal die er anders maar saai bijstaat en waar met een kop koffie de krant gelezen wordt. Gezellig |
twee mooie toespraken en natuurlijkeen antwoord van Yvonne, die iedereen afzonderlijk even scherp karakteriseert. Ik kom er gelukkig heel goed vanaf. En op 10 november het officiële afscheid met receptie in de Ridderzaal. Erg druk.Ondertussen blijft het spannend in Europa. Op 3 november heeft het Tsjechische constitutionele hof geconstateerd dat het Verdrag van Lissabon niet in strijd is met hun grondwet, zodat dan eindelijk de race kan beginnen om de twee nog te bezetten hoofdfuncties in de EU. Balkenende blijft in de Nederlandse kranten prominent aanwezig als kanshebber voor het presidentschap,maar uiteindelijk valt 19 november de keus op de Vlaming Van Rompuy. Als ik de krant mag geloven dan is hij goed in’de boel bij elkaar houden’ maar ook bescheidenen sober in zijn levensstijl. Dat vind ik dus geen grijze muis maar juist een politicus met voor het vak zeer opvallende eigenschappen. En misschien wel precies wat wij nodig hebben in Europa. En nu Balkenende gewoon hier blijft kan Nely Kroes eurocommissaris blijven. Daar heb ik vorig jaar al in de Kamer voor gepleit!
Uitstraling
Onze commissie krijgt ook de kans om op 24 november kennis te maken met de nieuwe minister-president van Aruba, Mike Eman, die een bezoek aan Nederland brengt. Ik ken hem al van het Parlementair overleg van vorig jaar, maar dit is een plezierig weerzien. De hele commissieis gecharmeerd van zijn vriendelijke optreden en ook van zijn plannen. Zelfs collega’s die het afgelopen jaar steeds somberder werden over de toekomst van het koninkrijk krijgen weer het gevoel dat we er toch met elkaar wat moois van kunnen maken. Wie weet wat voor uitstraling dit kan hebben op het hele proces van veranderingen waar we mee bezig zijn. Zaterdag 28 november sluit de maand af met een bijeenkomst die voor de OSF
|
wel heel belangrijk zou kunnen worden,al is dat nog niet helemaal in te schatten. Prof. Krouwel komt praten over zijn rapport ’Nederlandse regionale en lokale partijen’, en daarna zal de Ledenvergadering beslissen wat er verder moet gebeuren. Concreet: gaan wij de weg op naar meedoen aan de Tweede Kamerverkiezingen, of niet. Ik neem maar aan dat Locomotie een uitgebreiden objectief verslag geeft van de vergadering. Mijn eigen indruk, maar dat is dus subjectief, is vooral dat in de discussie niet iedereen over hetzelfde type partij praat wanneer het gaat om de landelijke lijst die er zou moeten komen.Er wordt mij wat te makkelijk gepraat over een partij van alle ’onafhankelijken’,terwijl die er in allerlei soorten en politieke richtingen zijn. Mijn eigen gevoel is dat het niet zozeer om ’onafhankelijken’zou moeten gaan dan wel om ’regionalisten’,want de OSF is toch een verbond van partijen die het gaat om hun provincie of regio en dus om de bevoegdheden die daarbij nodig zijn. Bij al die partijen die Krouwel als voorbeelden in zijn rapport bespreekt wordt de rechtvaardiging van de vraag naar meer eigen bevoegdheden, meer zelfbestuur(die overal centraal staat), toch vooral in de eigen identiteit gezocht. Die wordt vaak vooral gevormd door een eigen taal of cultuur, maar ook wel door andere historische of sociaal-economische verschillen met andere landsdelen. De discussie mocht wat mij betreft wel wat meer gericht worden op die inhoud van een gezamenlijke partij en wat minder gefocust zijn op de kansen om alles wat zich maar onafhankelijk noemt mee te kunnen krijgen. Gelukkig is er een kleine commissie benoemd om de mogelijkheden,organisatorisch, financieel,maar ook inhoudelijk, uit te werken. En wel op korte termijn, want het duurt niet zo heel lang meer tot de volgende verkiezingen. Dus: wordt vervolgd
|
|
|
Laatst aangepast op maandag, 04 januari 2010 22:25 |
|