|
Rampen zijn om te smullen. Dat besef ligt diep verankerd in de Nederlandse volksaard. En je kunt ermee lachen. Laat waar ook ter wereld een tsunami verwoestend huishouden, laat een orkaan stad en land teisteren of laat een aardbeving het leven van tienduizenden mensen nemen en honderdduizenden van huis en haard verdrijven; wij nemen er kennis van en beginnen spontaan te snacken, te grazen en vrolijke activiteiten te verzinnen.
Allemaal voor het goede doel. Die mensen daar op Hawaï moeten zo spoedig mogelijk geholpen worden.Wat zegt u? De laatste aardbeving trof niet Hawaï. Ach gosj, ik dacht dat die vrolijke mensen met hun raffia rokjes en aloha-shirts dit keer de klos waren. Beetje dom van mij. Natuurlijk, Haïti, dáár was het.Waar eerst Papa en later Baby Doc (Duvalier) hun land zo'n gemoedelijke aanzien gaven door er deTonton Macoutes bij nacht en ontij Sinterklaas en Zwarte Piet te laten spelen.Wat vertelt u me nou? Lieten de Duvaliertjes hun politieke tegenstanders voor het echie en voor immer verdwijnen? En lopen die Sinten en Pieten nu, 24 jaar na de val van de kleine Duvalier, ongestraft tussen de puinhopen rond? Nou ja zeg. Hoe verzin je zoiets. Uitgerekend daar moet zich dan zo'n catastrofe volttrekken.
Hoe en waar het ook zij, die mensen daar kunnen niet wachten tot wij uitgezanikt zijn over strijkstokken en corruptie, zij dienen aanstonds te worden geholpen. Wat doen wij dus? Een enkeling, zoals deejay Giel die al blatend over andermans werk meer dan een miljoen schijnt te hebben bijeengesprokkeld, meldt zonder een spoor van gêne dat hij € 200,-heeft
|
bijgedragen. Hij heeft het, zoals zoveel, niet goed begrepen. Hij had tenminste een vettig petje in de verkoop kunnen zetten. Ter leniging van noden plaats je niet zomaar even een krabbel bij een order tot overschrijving. Nee, je last een fase in. Je dóet iets. Bij rampen horen braspartijen. Moet er geld worden ingezameld, dan doe je dat niet door met de pet of de collectezak rond te gaan, nee je gaat oliebollen bakken of pannenkoeken. Die verkoop je op school of op de zaak en de opbrengst is -na aftrek van kosten - volledig voor de mensen in het getroffen gebied. In het rampgebied begeeft men het van de honger en dus zal de hulpverlening vreten tot zij groen ziet.
Beter gesitueerden laten het niet bij een oliebol of inderhaast gebakken Brusselse wafel. Zij verzamelen zich in een goed restaurant en werken een knap menu weg teneinde de dag uit te luiden met een uurtje charitatief uitbuiken. Lege flessen verzamelen en het statiegeld geven aan de inwoners van Haïti, dat is ook een probate methode. Misschien hadden ze ter plekke liever de plastic verpakking zelf gehad om de lekken in hun noodonderkomens te dichten, maar als weldoeners willen wel onze edelmoedigheid combineren met enig vermaak. Helpen is divertissement. Onderwijsgevenden laten zich van snor en baard ontdoen voor het goede doel of ze zetten hun dunnende haardos in voor de armen ver over zee. Kleuters rijden tegen door sponsors verstrekte kilometervergoeding rondjes op de step. Bewindslieden gaan in weinig flatteuze T-shirts in een telefoonpanel zitten om schaterend te noteren dat de leden van de fanfare Ontspanning Na Dagelijkse Arbeid voor de somma van € 100,-hun voorzitter in de gemeentefontein |
zullen dompelen. Met na afloop voor een tientje per persoon onbeperkt saté van de lokale Chinees.
Waarom doe wij zo?
Omdat de bescheiden en beschaafde gedachte dat de linkerhand niet hoeft te weten wat de rechter doet, is teloorgegaan onder een bombardement van aanmatiging en schaamteloosheid.
|
Actueel
