Welkom Laatste uitgave Vorige edities Archief Links Zoeken Reageren?

Ook migranten mogen zichzelf zijn | Afdrukken |  E-mailadres Locomotie 28 woensdag, 05 december 2007 22:57 Ook migranten mogen zichzelf zijn Het logo van de OSF is een lappendeken. Samenwerken met behoud van ieders eigenheid is een kenmerk van de Onafhankelijken. Het hoeft daarom niet te verbazen dat senator Ten Hoeve zich in de Algemene Beschouwingen van december 2005 geheel richtte op het vraagstuk van de integratie van vreemdelingen in ons land. Ten Hoeve: ‘het kabinet komt voor februari met een uitgewerkt voorstel voor een "huis van culturen", een ontmoetingsplaats waar de cultuur van de migranten in Nederland centraal staat. Het is belangrijk om als samenleving belang te stellen in, en daarmee ook waarde toe te kennen aan de eigen achtergrond en cultuur van ieder in dit land. Van elke regio met zijn eigen identiteit, maar ook van de allochtoon, ook met zijn eigen identiteit, en niet alleen om Franse toestanden te voorkomen.’ Wie hier wil komen wonen moet zich aanpassen, zei ten Hoeve, maar ‘het betekent niet dat er een heel nieuwe mens ontstaat. Wij moeten er dus rekening mee houden dat nog zeker enkele generaties lang een deel van onze bevolking zich Nederlander zal voelen, maar zich tegelijk ook bewust zal zijn van zijn wortels in de Marokkaanse, Turkse, Surinaamse, Antilliaanse of Chinese cultuur. Wellicht kiest men er zelfs vrijwillig voor om ook bijvoorbeeld de Marokkaanse nationaliteit te behouden En zeker, zelfs tot in een nog veel verdere toekomst, zal een deel van onze bevolking zich moslim voelen, zoals naar wij aan mogen nemen ook een deel van onze bevolking tot in de even verre toekomst zich christen zal noemen.Integratie is noodzakelijk. Wie hier woont moet Nederlands spreken, in zijn eigen onderhoud voorzien en zich aan de wet houden, maar meer hoeft niet. We mogen verwachten dat iedereen onze waarden en normen respecteert, aldus ten Hoeve, maar we kunnen niet verwachten dat mensen die waarden en normen ook overnemen. ‘Dat vragen wij ook van oorspronkelijke Nederlanders niet, want al sinds Willem van Oranje mag iedereen in dit land vinden wat hij wil.’ ‘Maak meer gebruik van kennis van allochtonen’ ‘Het wordt nu echter intussen wel tijd om naast de uitspraak dat iedereen Nederlands moet leren, ook de conclusie te zetten dat Nederland gebruik moet maken van de kennis van vreemde talen en culturen in dit land. Het voortgezet onderwijs zou niet afgeremd maar juist gestimuleerd moeten worden om, breder dan met alleen het zicht op West-Europa, talen aan te bieden overal waar dat gelet op de schoolpopulatie kansrijk is. Een islamitische universiteit, zoals die in Rotterdam, zou een geweldige bijdrage kunnen leveren aan het integreren van de moslimculturen in de Nederlandse cultuur, en daarmee ook aan het voor ons land bruikbaar maken daarvan. Wanneer is het kabinet bereid dit particuliere initiatief te financieren, zoals het ook altijd de Vrije Universiteit en katholieke universiteiten heeft gefinancierd?’ ‘Nederland heeft moeite met het zien van positieve aspecten aan immigratie. Het eerste wat Nederland denkt bij een immigrant, is dat hij gevaarlijk zou kunnen zijn. De regering is daarbij naar mijn overtuiging niet geheel schuldeloos. Zelfs waar het gaat om kenniswerkers die hierheen worden gehaald omdat ze broodnodig zijn, valt het niet mee om de toegang tot ons land zo vorm te geven dat de procedures een hartelijk welkom uitstralen en geen hartgrondige weerzin.’ Het beleid ontspoort Wie als asielzoeker of gelukzoeker hierheen komt, wordt volgens ten Hoeve met nog meer wantrouwen benaderd. ‘Strenge asielwetgeving, het ontmoedigen van huwelijksmigratie en een consequent optreden tegen illegaliteit zijn op zich goede maatregelen, maar de uitvoering ontspoort. Illegalen worden opgeborgen op een manier waarvan de commissie van toezicht vaststelt dat het kan maar zeker niet te lang, en de werkelijkheid is dat het soms veel langer duurt. Van Nederlandse kinderen wordt een ouder uitgezet en aangenomen wordt dat als het gezin bij elkaar wil blijven het dan wel gezamenlijk zal opkrassen naar een arm of gevaarlijk land. Van asielzoekers die veel langer dan vijf jaar hier zijn en die gewoon gebruik hebben gemaakt van onze regels, wordt gevraagd om met hun kinderen te vertrekken, terwijl die kinderen geen ander land kennen dan Nederland en vaak geen andere taal goed spreken. Scholen worden geconfronteerd met leerlingen die vlak voor hun examen naar het land van hun ouders of naar een ander AZC worden gestuurd. Gemeenten worden geconfronteerd met uitgeprocedeerden die blijkbaar niet zomaar retour afzender gestuurd kunnen worden en daardoor op straat staan, zelfs ook met hun kinderen; of met asielzoekers die nog in procedure zijn en dus legaal hier verblijven, maar geen recht op opvang meer hebben. Een kind van een illegaal is wel leerplichtig maar heeft geen recht op bijstand, totdat de rechter constateert dat zoiets niet kan. Een asielzoeker wordt uitgezet naar een land dat vooraf inzage heeft geëist in alle aanwezige belastende gegevens en de Nederlandse overheidsinstantie oordeelt dat het verkrijgen van de mogelijkheid tot uitzetting voor ons belangrijker is dan het risico dat de terugkerende asielzoeker loopt.’ Geen barmhartigheid maar rechtvaardigheid ‘Dit land heeft leergeld betaald met een te tolerante maar vooral te gemakzuchtige houding en kiest nu voor een streng beleid. Daar is niets mis mee. Hoeveel voordeel immigranten ons ook kunnen opleveren, een onbeperkte toestroom is niet te verwerken en gaat ten koste van de samenhang in dit land. Van het kabinet vraag ik om het beleid met aandacht en redelijkheid uit te voeren en vooral ook om de vroeger door onszelf gemaakte fouten - ik doel op de jarenlange procedures - niet ten koste te laten gaan van vooral kinderen die "als ze al wat zijn, toch vooral Nederlander zijn".  Zou het niet alsnog heel nuttig kunnen zijn, samen met de VNG na te laten gaan hoe een echt sluitend terugkeerbeleid gerealiseerd kan worden? Kunnen met de scholen dan ook geen regels afgesproken worden over wat wel en wat echt niet toelaatbaar en acceptabel is? Ik zou erg graag zien dat het kabinet hierop positief reageert’, aldus ten Hoeve.’     OSF wil ‘historische en culturele canon’ ‘Buitenlanders worden vooral getroffen door het gebrek aan waardering van het eigene, de eigen taal, cultuur en geschiedenis van de Nederlander, en de trots op die onverschilligheid tegenover die eigenheid. De Nederlander heeft dus een vreemd soort identiteitsgevoel. Het zijn Turkse culturele organisaties die ons erop wijzen dat de hoog geprezen veilig verkeersactie "I love…" ook in het Nederlands gevoerd had kunnen worden. Wij gaan daar wat aan doen door een historische en culturele canon vast te stellen, die moet leiden tot meer kennis en ook tot meer, niet zozeer trots maar wel betrokkenheid.’