|
De werkelijke wereld is nog altijd de baas |
| Afdrukken | |
E-mailadres |
|
Artikelen uit oude Locomoties
|
|
dinsdag, 15 juni 1999 01:00 |
De werkelijke wereld is nog altijd de baas
Internet wordt al de grootste uitvinding sinds de boekdrukkunst genoemd. Laatst riep een goeroe nog dat het teweeg zal brengen wat de aanleg van spoorwegen in het wilde westen hebben aangericht. Dat is dus nogal wat. Vooralsnog zal het zoín vaart niet lopen. Internet is weliswaar geknipt voor het bliksemsnel verzenden van informatie maar wie meer nodig heeft is vervolgens toch weer als vanouds afhankelijk van mensen en machines die de order moeten uitvoeren. Vooralsnog kan daarom beter de vergelijking worden gemaakt met de telegraafpalen langs die nieuwe spoorlijnen. Daarmee werd naast treinnieuws ook de cavalerie te hulp geroepen en een rechter als er weer eens iemand moest worden gehangen. Dat bericht was er zo, maar het gewenste arriveerde vervolgens pas na dagen. Vandaar dat het voornaamste succes tot nu toe ook datgene betreft waarvoor internet ooit bedacht werd, namelijk letters en cijfers. Dit stukje is in een mum overgeseind naar de Locomotie-redactie. Ook betalen en beleggen kan in een wip. Maar kwebbelen via internet moet schrijvend en dat gaat al een stuk langzamer en trouwens toch makkelijker per telefoon. Totdat het ook spraakgestuurd kan en iedere computer een stenograaf is geworden. Dankzij de digitale registratie van beeld en geluid in nullen en enen zijn muziek, film en spelletjes wel het meest tastbare dat van internet is af te halen. Dan heb ik het nog niet gehad over de auteursrechten die aldus worden ontdoken. Eigenlijk beweegt het hele medium zich nog in een rechtsvacuum. Hoe moet het briefgeheim worden gegarandeerd? Moet er belasting over transacties worden geheven en hoe moet dat dan? Hoe veilig is het eigenlijk op internet? Wie niets vermoedend laatsleden de toegezonden liefdesbrief heeft geopend kwam van de koude kermis thuis door het erin verborgen virus. De onderwereld heeft internet ook ontdekt. Door het verspreiden van onjuiste informatie over bepaalde bedrijven kun je koerswinst opstrijken. Er bestaan zelfs virtuele landjes: daar kun je zonder veel plichtplegingen een rijbewijs bestellen of een paspoort, een academische graad of het ambt van consul. Voor stoute bankiers is er een banklicentie te verkrijgen om internationaal louche praktijken mee te kunnen uitoefenen. Ongestraft, want het toezicht van de centrale bank ter plaatse is immers maar schijn. Zo’n neplandje ligt meestal op een atol in de oceaan beneden de zeespiegel en wordt geregeerd per postbus vanaf het vaste land. Dat mag gewoon. Ook inbreken is met internet een stuk comfortabeler geworden want je hoeft er de deur niet meer voor uit en het kan bovendien gerust op klaarlichte dag. Zolang het maar niet om concrete goederen gaat want die moeten toch altijd nog ergens worden bezorgd en dan is de dief zijn virtuele dekking kwijt en op te sporen. Met die opsporing is het overigens nog droevig gesteld. Zoals verwacht loopt het opsporingsapparaat achter bij deze stormachtige ontwikkelingen. Zelfs de CIA blijkt niet bij machte om krakers van militaire geheimen te pakken te krijgen. Wie ziel en zaligheid er niet van laat afhangen kan echter voorlopig nog weinig gebeuren. De werkelijke wereld is nog altijd de baas. Op de grens van schijn en werkelijkheid zijn wel interessante dingen gaande. Bliksemsnelle aan elkaar gekoppelde informatie kan ons vervoer optimaliseren. Theoretisch hoeft er vrijwel nergens meer lucht verplaatst te worden en kan het vrachtvervoer heel precies tot de nok geladen worden. Alles op maat in plaats van alles met één maat. Ook ordening naar vrachtsoort kan een hoge vlucht nemen zodat niet alles meer zo snel mogelijk, maar zo snel als nodig wordt vervoerd. Wie daar zijn vak van maakt en goede relaties weet op te bouwen met de virtuele verkopers van spullen zit op rozen. Hij helpt immers die verkopers van hun lamme handjes af . En hij kan door het uitpluizen van de kortste weg en het geschikste vervoermiddel een leuke winst binnenhalen.Maar het kan ook anders lopen. Dat ieder artikel op zichzelf wordt gekocht en geleverd. En dat het de verkoper niks kan schelen hoe, omdat het transport voor verantwoordelijkheid van de koper komt .Dan wordt het één groot verkwistend wissewasjestransport en zijn we in de aap gelogeerd. Daar heeft Transport en Logistiek Nederland al voor gewaarschuwd. Wat we nu dikwijls in één keer in eenzelfde winkelcentrum of winkelgebied kopen kunnen we voortaan apart van heel verschillende plekken laten aanvoeren. Dat gaat enorme nieuwe transportstroompjes oproepen die het netwerk dat toch al in zijn voegen kraakt volledig kunnen blokkeren. Dat dwingt dan alsnog tot optimaliserenen er zal een vraaguitval van jewelste optreden door de omhoogschietende transportkosten. Het voordeel van het kopen via internet wordt dan de nek omgedraaid doordat het tranportnadeel de overhand krijgt. Zoals gezegd, het virtuele mag dan leuk lijken het zal zich toch moeten bewijzen in een tastbare wereld. Sommige verkopers zien de bui al hangen. Geplaagd door de steeds hogere eisen die de kopers aan het stipte afleveren stellen hebben ze hun leveringsgebied gewoon geografisch beperkt. Buiten de Verenigde Staten niet (via internet) leverbaar! Gaan we weer als vanouds in de winkels hier ter plaatse kopen. Als die er dan tenminste nog zijn... Marten Bierman
|
|
Laatst aangepast op donderdag, 25 december 2008 13:53 |